Kontynuuj czytanie »]]> Puchar Wisły w pierwotnym terminie miał odbyć się w kwietniu lecz z powodu dużej wody z topniejącego śniegu termin zmieniono na 18.05.2013. Gospodarz zaplanował tylko jeden dzień rywalizacji w dwóch turach. Jak co roku wyznaczono trzy sektory. Na Wiśle dwa i na Brennicy jeden. Woda tym razem była mała i czysta. Ryb w niektórych miejscach było bardzo dużo. Wpuszczenie w przeddzień zawodów sporej ilości pstrąga nie było dobrym pomysłem. Na Brennicy ryby poszły od góry i tylko na początkowych stanowiskach. W dole już nie wpuszczono takiej ilości pstrąga i wylosowanie tych stanowisk nie pozwalało osiągnąć dobrego wyniku. Dla mnie losowanie jak i całe zawody nie były udane. Rano łowiłem na Wiśle, stanowisko B16. Złowienie 4 ryb było marnym wynikiem. Druga tura to już łowienie na Brennicy, stanowisko C22. Ryb w pierwszej turze złowiono nie wiele i jak się okazało to poranna tura na tym stanowisku była o wiele lepsza. Złowiłem tam pstrąga długości 41,1cm i chyba mogę mieć satysfakcję bo była to jedna z większych ryb jak nie największa na Brennicy w tych zawodach. Wynik końcowy nie napawał optymizmem, ale to jeszcze nie koniec i walczymy dalej. Już nie długo Romaniszyn.


Wyniki zawodów

Kontynuuj czytanie »]]> Zima nie dawała za wygraną dłuższy czas, czego wynikiem były duże dopływy do zbiornika Solińskiego z topniejącego śniegu w Bieszczadach. Zawody pierwotnie miały odbyć się na Sanie lecz warunki były arcy trudne (otwarte przelewy) więc postanowiono przenieść je na zbiornik Myczkowiecki. Pogoda była idealna, słonecznie, ciepło z lekkim wiaterkiem. Poziom wody był bardzo duży a kolor pośniegowy. Początek wyznaczono na godzinę 11.00 i mieliśmy łowić trzy godziny. Silnik mamy mocny, drugi akumulator na zapas, więc postanawiamy popłynąć w okolicę mostu. Rozpoczynam łowienie od linki w piątej klasie tonięcia. Muchy na początek to biała i czarna. Szybko zorientowałem się, że trzeba zmienić linkę na lżejszą. W pośpiechu zmieniam sznur wykorzystując moment kiedy podpływamy łódką w inne miejsce. Za kompana na łodzi mam Bartka. Świetny wędkarz i sternik. Teraz łowię na czarną muchę z dodatkiem fioletu a na skoczu jest pomarańczowa. Po chwili mam branie, zacinam i jest. Krótki hol i ryba ląduje w podbieraku. Tęczak 36,2cm. W niedługim czasie mam drugą rybę trochę większą 39,3cm. Bartek zaliczył również rybę. Przez około połowę trwania zawodów zrzucano wodę z Soliny i łowienie było trudne. Bartek zaliczył również rybę. Kończę rywalizację z dwoma rybami i po spłynięciu do przystani okazuje się, że jest to wynik na wygraną. Złowiono 19 ryb.
Ryby złowiło 14 zawodników (19 zaliczyło zera). Pięciu zawodników złowiło po 2 ryby, 9 zawodników po jednej rybie.

Klasyfikacja generalna

Kontynuuj czytanie »]]> Wszyscy czekali na ten dzień. Przeciągająca się zima już raz spowodowała przełożenie terminu rozegrania pierwszych zawodów w tym roku. Drugi termin do końca też wisiał na włosku z powodu pokrywy lodowej, która całkowicie dopiero w piątek zeszła ze zbiornika. Pogoda nie napawała optymizmem. Zimno, pochmurno nawet z lekki drobnym śniegiem. Do rywalizacji zgłosiło się 42 zawodników. Dookoła stawu rozstawiono tyle stanowisk aby każdy zaliczył 6 przejść i zakończył łowienie prawie dokładnie gdzie rozpoczął. Dla mnie losowanie było w miarę dobre. Rozpocząłem łowienie od stanowiska nr. 32. Pierwsze pół godziny łowienia dały mi jednego pstrąga. Miałem jeszcze 3 brania ale niestety po zacięciu ryby zaraz się wypinały. 10 minut przerwy, szybkie wiązanie nowego przyponu i kolejne 30 minut łowienia. Teraz tylko jedno branie i skuteczne zacięcie daje mi również pstrąga. W trzecim przejściu mam też tylko jedno branie i również ryba ląduje w podbieraku. Druga połowa zawodów, czyli trzy kolejne stanowiska to już tylko puste biczowanie wody. Ta druga polowa to praktycznie dla wszystkich brak ryb. Tylko kilka pstrągów udało się złowić nie którym zawodnikom. Wszystkie ryby złowiłem na czarną muchę z dodatkiem fioletu z główką fluo żółtą.

Kontynuuj czytanie »]]> Przed trzecią turą liczyłem, że wreszcie losowanie będzie pomyślne. Można powiedzieć, że tak było, ponieważ wylosowałem bardzo dobrze sobie znane miejsce pod Hoczewką. Z prognoz pogody w przeciągu dnia wynikało, że ma być deszcz i duże zachmurzenie, ale jak przypuszczałem czystość wody znacząco się poprawiła. Na parkingu szykuję wędkę do suchej i do pedałków. Stanowisko zaczyna się od przełamania poniżej ujścia Hoczewki a kończy 50m powyżej przejazdu przez rzekę. Jest podzielone mniej więcej na pół i miałem zacząć łowienie od górnej części. W momencie rozpoczęcia się tury zaczął padać lekki deszczyk. Rozpoczynam od dołu z zamiarem powolnego podchodzenia w górę. Początek był nie za ciekawy ponieważ przez dwadzieścia minut nie miałem brania. Wreszcie łowię lipienia i do sędziego. Szybko wracam i zmieniając miejsca łowię jeszcze cztery. Z pięcioma lipieniami po 1,5 godzinie łowienia zamieniamy się miejscami. Tutaj woda trochę leniwiej płynie i jakby ryb było mniej, ale doławiam kolejne trzy lipienie. Turę kończę z ośmioma rybami a zawodnik ze stanowiska z trzema. Był to dobry wynik ale okazało się, że były i lepsze. Wygrywający sektor zaliczył dwadzieścia lipieni wyprzedzając kolejnego o pięć ryb. Moje osiem ryb dało mi dziewiątą lokatę w sektorze.

Podsumowując zawody i wyniki były by lepsze gdyby nie pogoda w sobotę. Brudna woda i mocny wiatr znacząco przeszkadzały w osiągnięciu lepszych wyników. Cóż sezon 2012 na arenie krajowej można uznać za zamknięty choć liczyłem że zrobię to z mocniejszym akcentem.

Wyniki

Kontynuuj czytanie »]]> Popołudnie sobotnie nie wprowadziło w pogodzie znaczących zmian. Nadal mocno wiało choć temperatura była bardzo wysoka a słońce mocno przyświecało. Znalazłem swoją łódkę oraz kolegę, z którym miałem wędkować przez najbliższe trzy godziny. Dysponowaliśmy innym silnikiem i akumulatorem co dawało dużą przewagę nad pozostałymi łódkami. Z informacji jakie uzyskaliśmy od łowiących w pierwszej turze najwięcej ryb złowiono pod mostem w Solinie więc nie zastanawiając się obraliśmy kierunek pod most. Na miejscu byliśmy jednymi z pierwszych i już w pierwszych pięciu minutach zaliczam rybę. Łódek już jest coraz więcej i złowionych ryb również było sporo. Po godzinie dało się zauważyć, że brania ustały i postanowiliśmy spływać w dryfie w dół. Wiatr był bardzo mocny i łodzie bez dryf kotwy bardzo szybko przemieszczały się z miejsca na miejsce. Z naszą łodzią było podobnie. Do końca tury nie dołowiłem już więcej ryb i wraz z kolegą, który zaliczył zero byliśmy mocno rozczarowani. Na parkingu z opowiadań zawodników, którzy do końca pozostali w okolicach mostu wynikało, że pół godziny przed końcem tury poprawiły się brania i złowiono dość dużo ryb. Wynik na tle pozostałych był słaby.

Kontynuuj czytanie »]]> W piątek 05.10.12 wieczorem odbyła się odprawa i przeprowadzono losowanie. W organizacji zawodów wprowadzono innowacje polegające na łowieniu w parach oraz zamianie zawodników po 1,5 godzinie łowienia. Stanowiska były podzielone na dwie części, na których zawodnicy się zmieniali. Nowością była także tura na jeziorze i łowienie kilku gatunków ryb. Prognozy pogody były bardzo dobre za wyjątkiem wiatru w sobotę. Po opadach w przed dzień zawodów woda w Sanie była dość mocno mętna ale bardzo niska. Nie było to dobrym prognostykiem i wielu wędkarzy potwierdzało to w swoich wypowiedziach. Przy mniejszym pogłowiu lipienia w rzece losowanie stanowisk miało bardzo duże znaczenie. Mi przypadło łowienie w kolejności C,A,B.

Wcześnie w sobotę rano melduję się przy autobusie gdzie rozlosowano stanowiska. Los był bardzo dobry ponieważ wylosowane stanowisko w okolicach byłego PGR-u w Postołowie znałem wyśmienicie. Nasuwało się tylko pytanie jaka jest przejrzystość wody i na ile ona będzie przeszkadzała w łowieniu. Na miejscu okazało się, że z wodą nie jest tak źle choć do czystej to jej dużo brakowało. Jest jeszcze około godziny do rozpoczęcia tury i rozmawiając z sędziom szykuję sprzęt. Pogoda była wspaniała i wydawało się, że siła wiatru którą zapowiadano będzie mocno przesadzona. Wreszcie można rozpocząć łowienie i właśnie w tym samym momencie wiatr tak się wzmógł, że łowienie było bardzo ograniczone. Celne położenie much na wodzie było loterią. Raz się udało a dziesięć już nie. Udało mi się złowić jednego lipienia co było wynikiem średnim. Sektor wygrał zawodnik z pięcioma lipieniami. Pocieszające było to, że na rzece miałem łowić ponownie w niedzielę i byłem pewien, że czystość wody poprawi się znacząco. Teraz w auto i kierunek jezioro.

Kontynuuj czytanie »]]> Zbiórka zaplanowana była w pensjonacie Gawra na godz. 9.00. Rano pogoda nie napawała optymizmem, ale prognoza na resztę dnia była obiecująca. Do startu zgłosiło się 28 zawodników. Zawody planowano rozegrać na odcinku sektora „C” Jesiennego Lipienia Sanu. Innowacją było rozstawienie na stanowiskach po dwóch wędkarzy oraz przejście po 1,5 godzinie łowienia na stanowisko poniżej. Losowanie nie było optymistyczne. Rozpoczynać miałem od środka lasu poniżej skały przy oczyszczalni w Lesku. Jeszcze dwa lata wstecz był bym zadowolony z takiego losowania, ale w tym roku lipienia na tym odcinku jest nie wiele. Druga część to dobre miejsce i mogę powiedzieć, że na wygranie zawodów. Już jak przyjechaliśmy nad wodę pogoda znacznie się poprawiła i zaczęło świecić słoneczko. Do rozpoczęcia łowienia nie zostało dużo czasu więc szybko szykujemy sprzęt i ruszamy nad wodę. Stajemy mniej więcej w połowie stanowiska i postanawiamy przemieszczać się powoli pod prąd łowiąc z długiej linki mikro nimfami. Kolega został nieco z tyłu a ja podszedłem w miejsce gdzie dawniej łowiłem ładne lipienie. Ku mojemu zaskoczeniu bardzo szybko łowię rybę. Mierzymy i ryba wraca do wody. W przeciągu 20 minut łowię cztery lipienie z czego jestem bardzo zadowolony. Przy stanie rywalizacji 4-0 kolega łowi pierwszą rybkę. Gdy nadszedł czas zmiany stanowiska jest 5-4 dla mnie. Jest 30 minut planowanej przerwy więc wiążę nowy przypon. Schodzimy nad rzekę przy wyspie i czekamy na start. Łowimy na wysokości wyspy, ale szybko okazuje się, że ryby nie chcą tam współpracować. Postanawiamy zejść trochę niżej i tam próbować. To był bardzo dobry pomysł choć nie potrafiłem go w pełni wykorzystać. Kolega łowi tam 7 lipieni a mi udaje się złowić tylko 3. Zaliczyłem kilka spadów w trakcie holu co nie było zbyt przyjemne. Kończymy rywalizację wynikiem 11-8 dla kolegi. Wynik końcowy pomimo wydawało by się niezbyt dobrego losowania był bardzo dobry. 11 lipieni dało koledze pierwsze miejsce a moje 8 ryb to piąte miejsce.

Wyniki

Kontynuuj czytanie »]]> Piękna słoneczna pogoda powitała nas w niedzielny poranek. Szybkie śniadanie i kierunek autobus. Losowanie nie jest pomyślne. Stanowisko mam od mostu w Jazowsku. W poprzednich turach nie za wiele ryb tam połowili. Za kompana mam Tadeusza Chudego znającego bardzo dobrze Dunajec, który po dwóch turach w klasyfikacji zajmuje 4 miejsce i cały czas walczy o medal. Rezygnuje z losowania aby dać Tadeuszowi możliwość wyboru miejsca jako pierwszemu. Wchodzimy do wody tuż poniżej mostu. Po chwili kolega łowi pierwszego pstrąga. Stoimy jeszcze chwile nad dołkiem ale nic więcej się nie dzieje. Zmieniamy miejsce i schodzimy nieco w dół. Tadziu szybko łowi kilka pstrągów a ja w miedzy czasie tylko jednego. Za wiele miejsca nie ma na nas dwóch więc postanawiam zejść jeszcze niżej. Dochodzę do ładnego wlewu z szybką wodą i powoli obławiam go nimfami. Zacinam ładnego pstrąga, który z prądem spływa w dół i wybiera szybko żyłkę. Nie udaje mi się go zatrzymać i ryba z pomocą nurtu wypina się z haka. Rybę oceniam na około 40cm. Czas szybko mija a ja z chęciom złowienia drugiej ryby cały czas staram się to uczynić. Zerkam czasami w górę gdzie Tadeusz od czasu do czasu podchodzi do sędziego. Wreszcie udaje mi się złowić rybę. Jest spory kawałek do sędziego ale idę. Do końca tury pozostało 15 minut a ja wracam gdzie złowiłem pstrąga. Niestety do końca zawodów nie udaje mi się już nic dołowić. Wracam na początek stanowiska a Tadeusz melduje, że ma 10 ryb. W czasie drogi powrotnej do bazy wykonuję parę telefonów i wynika, że Tadziu wygrał sektor. Natomiast zawodnikom, którzy byli przed nim po dwóch turach nie za dobrze poszło łowienie. Wynik może być tylko jeden, łowiłem z Mistrzem Polski. Oficjalne wyniki końcowe potwierdziły moje wyliczenia. Zawody były całkiem udane po za Białym Dunajcem gdzie liczyłem na łowienie w jego górnej części. Żegnamy się z przyjaciółmi i ruszamy do domu.

Wyniki

Kontynuuj czytanie »]]> Druga tura to odcinek specjalny. Zbiórka przed autobusem i losowanie stanowisk. Po woli z autobusu wysiadają kolejni zawodnicy i sędziowie aż wreszcie i na mnie kolej. Miejsce mi nie znane ale na pierwszy rzut oka całkiem obiecujące. Za przeciwnika i fajnego kompana mam na stanowisku kolegę Marcina. Szykując sprzęt i czekając na rozpoczęcie łowienia rozmawiamy o rybach o rzekach i zawodach. Dochodzą do nas zawodnicy ze stanowiska powyżej i dowiadujemy się, że tu gdzie mamy łowić w ostatnich zawodach złowiono sporo ryb. Wreszcie sędzie daje znak i można rozpocząć łowienie. Wchodzimy razem i przechodzimy przez rzekę pod drugi brzeg. Już w pierwszych 15 minutach łowię z tego miejsca trzy pstrągi. Powoli przesuwamy się w dół naszego stanowiska. Marcin przyspieszył i zszedł na dół bardzo szybko a ja powoli systematycznie obławiałem nimfami każde miejsce, które wydawało się obiecujące. W ten sposób zanim doszedłem do kolegi złowiłem jeszcze dwa pstrągi. W połowie trwania tury ryby przez około godzinę nie chciały naszych nimf i dopiero w ostatnich 20 minutach udało nam się dołowić kilka pstrągów. Rywalizację zakończyliśmy na wyniku 7 – 6 na moją korzyść. Miejsce okazało się całkiem fajne a rywalizacja przebiegła w miłej atmosferze. Zmęczony i głodny wracam do bazy. Trochę snu i jutro ostatnia tura na odcinku ogulno dostępnym.

Kontynuuj czytanie »]]> Do Mistrzostw Polski przygotowywałem się długo i starannie. Wprawdzie nie byłem na treningu, ale nasłuchiwałem tu i tam. Dopytywałem tych co byli, na jakie muchy jakie miejsca. Jechałem pełen optymizmu licząc na dobry wynik. Nimfy miałem takie jak trzeba, ale na wszelki wypadek zabrałem ze sobą materiały. Dojechaliśmy na miejsce w piątek około godz. 15. Upał i duchota były nie miłosierne. Dopiero wieczorem spadł lekki deszczyk i dało się oddychać. Powoli dojeżdżali wszyscy zawodnicy aż wreszcie wieczorem rozlosowano sektory. Stanowiska miały być losowane przy autobusach przed wyjazdem na tury. Losowanie było dobre ponieważ miałem zaczynać od A czyli Biały Dunajec. Jedno z marzeń jakie miałem przed losowanie to stanowisko na górnej części Białego, lecz niestety losowanie nie było pomyślne i trafiło mi się przed ostatnie stanowisko. Wiadomo było, że im niżej tym gorzej. Jednym pocieszeniem był fakt, że przyszło mi łowić z dobrym kumplem Darkiem. Już nad wodą w przyjaznej atmosferze zrobiliśmy zwiad naszego stanowiska i wyglądało to nieźle. Wybierałem jako pierwszy więc rozpocząłem od końca płańki i zaraz w 3 minucie mam rybę. Hol i widzę, że to lipień ale wydawał mi się nie miarowy. Na wszelki wypadek idę do sędziego i okazuje się, że ma 31,5cm. Wracam w to samo miejsce i powoli przesuwam się w górę rzeki. Widzę, że Darek też mierzy rybę. W między czasie łowię małego lipionka i cały czas przemieszczam się w górę rzeki. Muchy podaję na długiej żyłce i pozwalam im spływać w dół mając cały czas kontrolę nad zestawem. Przerzucam nimfy i zaraz po wpadnięciu do wody jest branie. Zacinam i czuję, że jest duża ryba. Pstrąg podczas holu czterokrotnie wyskakuje nad wodę ale szczęśliwie trafia do podbieraka. Sędzie mierzy rybę i jest 43,5cm. Do końca tury nic już nie złowiłem a Darek, który zszedł na koniec stanowiska zakończył z wynikiem 5 ryb. W drodze powrotnej w autobusie dowiadujemy się, że były wyniki na Białym i po 15 ryb, ale to wszystko w górnej części rzeki. Teraz do bazy, szybki posiłek i wymiana informacji przed drugą turą.